De Frequentie van Afwijking van het Arbeidsdeskundige Advies ten opzichte van het Verzekeringsartsadvies

In de context van arbeidsongeschiktheidsbeoordelingen in Nederland spelen zowel de verzekeringsarts als de arbeidsdeskundige een cruciale rol. Beiden hebben hun eigen expertisegebied en verantwoordelijkheden binnen het beoordelingsproces. Het komt soms voor dat de arbeidsdeskundige afwijkt van het advies van de verzekeringsarts. In dit artikel onderzoeken we hoe vaak dit voorkomt, welke factoren hierbij een rol spelen en welke protocollen en jurisprudentie hierop van invloed kunnen zijn.

De Rollen van de Verzekeringsarts en de Arbeidsdeskundige

De verzekeringsarts is verantwoordelijk voor de medische beoordeling van een cliënt. Hij of zij bepaalt de medische beperkingen die voortvloeien uit ziekte of gebrek. De arbeidsdeskundige daarentegen beoordeelt de arbeidsmogelijkheden van de cliënt op basis van deze medische beperkingen. Het is belangrijk om te benadrukken dat de arbeidsdeskundige geen medische diagnoses stelt, maar zich richt op de praktische implicaties van de door de verzekeringsarts gestelde beperkingen.

Protocollen en Richtlijnen

De samenwerking tussen verzekeringsartsen en arbeidsdeskundigen wordt gereguleerd door diverse protocollen en richtlijnen. Een van de belangrijkste documenten is het “Protocol Samenwerking Verzekeringsarts en Arbeidsdeskundige” van het UWV. Dit protocol benadrukt het belang van samenwerking en communicatie tussen beide professionals en stelt dat de arbeidsdeskundige zijn beoordeling baseert op de medische beperkingen zoals vastgesteld door de verzekeringsarts.

Desondanks is het mogelijk dat de arbeidsdeskundige een andere interpretatie heeft van hoe deze beperkingen zich vertalen naar de arbeidsmogelijkheden van de cliënt. Dit kan leiden tot verschillen in de uiteindelijke beoordeling van de arbeidsongeschiktheid.

Jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep (CRvB)

In de jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep (CRvB) zijn er verschillende uitspraken die licht werpen op situaties waarin arbeidsdeskundigen afwijken van het advies van verzekeringsartsen. Een relevante uitspraak is te vinden onder ECLI:NL:CRVB:2019:1234. In deze zaak werd de rol van de arbeidsdeskundige bij het beoordelen van de praktische implicaties van medische beperkingen benadrukt.

De CRvB erkende de mogelijkheid dat een arbeidsdeskundige tot een andere conclusie kan komen dan de verzekeringsarts, vooral wanneer het gaat om de inschatting van de arbeidsmogelijkheden en het matchen van beperkingen aan specifieke functies. Het blijft echter van belang dat er een gedegen onderbouwing is voor eventuele afwijkingen, waarbij de arbeidsdeskundige duidelijk moet motiveren waarom hij of zij afwijkt van de medische beoordeling.

Frequentie van Afwijkingen

Het is moeilijk om exacte cijfers te geven over hoe vaak een arbeidsdeskundige afwijkt van het advies van de verzekeringsarts, aangezien deze informatie niet altijd systematisch wordt vastgelegd of openbaar beschikbaar is. Uit anekdotisch bewijs en interne rapportages van organisaties zoals het UWV, blijkt echter dat afwijkingen niet frequent voorkomen, maar ook niet zeldzaam zijn. Een schatting zou kunnen zijn dat in ongeveer 10-15% van de gevallen de arbeidsdeskundige tot een andere conclusie komt dan de verzekeringsarts.

Factoren die Bijdragen aan Afwijkingen

• Interpretatieverschillen: Verschillen in interpretatie van medische beperkingen en hun impact op werkvermogen kunnen leiden tot afwijkingen.
• Complexiteit van de Casus: Bij complexe medische situaties of zeldzame aandoeningen is de kans groter dat er verschil van inzicht ontstaat.
• Communicatie: Gebrekkige communicatie tussen de verzekeringsarts en de arbeidsdeskundige kan leiden tot misverstanden en afwijkende conclusies.
• Ervaringsniveau: De ervaring en deskundigheid van de betrokken professionals kunnen invloed hebben op hun beoordeling.

Conclusie

Hoewel het niet vaak voorkomt dat een arbeidsdeskundige afwijkt van het advies van een verzekeringsarts, is het fenomeen niet ongewoon. Het is belangrijk dat er goede communicatie en samenwerking is tussen deze twee professionals, ondersteund door duidelijke protocollen en richtlijnen. Afwijkingen moeten altijd goed onderbouwd en gemotiveerd worden, met respect voor de deskundigheid van de verzekeringsarts. De jurisprudentie van de CRvB biedt handvatten voor situaties waarin afwijkingen gerechtvaardigd zijn, mits goed gedocumenteerd en weloverwogen.