Berekening van de WAO-uitkering na 52 weken ziekte

In Nederland is het sociale zekerheidsstelsel zo ingericht dat werknemers die langdurig ziek zijn, financiële ondersteuning kunnen krijgen in de vorm van een WAO-uitkering (Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering). Na 52 weken onafgebroken ziekte komt de vraag naar voren hoe deze uitkering precies wordt berekend en of loonloze periodes hierin worden meegenomen. We zullen deze vraag beantwoorden aan de hand van protocollen, vakliteratuur en relevante jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep (CRvB), de hoogste rechter op het gebied van sociale zekerheid.

Basisprincipes van de WAO-uitkering

De WAO-uitkering is bedoeld voor werknemers die langdurig arbeidsongeschikt zijn. Na een wachttijd van 52 weken van ziekte, waarin de werkgever doorgaans het loon doorbetaalt, kan de werknemer in aanmerking komen voor een WAO-uitkering. De hoogte van de uitkering is afhankelijk van het arbeidsongeschiktheidspercentage en het laatstverdiende loon.

Berekeningsgrondslag

De berekeningsgrondslag voor de WAO-uitkering is gebaseerd op het zogenaamde “dagloon”. Het dagloon wordt vastgesteld op basis van het loon dat de werknemer verdiende voordat hij arbeidsongeschikt raakte. Het is een doorslaggevende factor bij de bepaling van de uitkering.

• Dagloon: Het dagloon is in principe gebaseerd op het loon dat de werknemer in de laatste 12 maanden voorafgaand aan de arbeidsongeschiktheid heeft verdiend. Hierbij wordt uitgegaan van het SV-loon (sociale verzekeringsloon), dat is het loon waarover sociale premies worden betaald.
• Referteperiode: Voor de berekening van het dagloon wordt gekeken naar de referteperiode, meestal de 12 maanden voorafgaand aan de eerste ziektedag.

Inachtneming van loonloze periodes

Een belangrijke vraag is of loonloze periodes meegenomen worden bij de berekening van de WAO-uitkering. Het antwoord is dat loonloze periodes in principe niet worden meegenomen bij de berekening van het dagloon. Dit is om te voorkomen dat de uitkering onterecht lager uitvalt door bijvoorbeeld tijdelijke werkloosheid of onbetaald verlof.

• Uitzonderingen: Er zijn uitzonderingen waarbij loonloze periodes wel kunnen meetellen. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn als de werknemer tijdens de referteperiode een uitkering ontving in het kader van de Werkloosheidswet (WW) of een andere sociale zekerheidsregeling.

Jurisprudentie van de CRvB

In de jurisprudentie van de CRvB zijn diverse uitspraken te vinden die van belang zijn bij de interpretatie van de regels omtrent de berekening van de WAO-uitkering. Een voorbeeld is de uitspraak van de CRvB van 15 juni 2005 (ECLI:NL:CRVB:2005:AT7675). In deze zaak werd bevestigd dat bij de berekening van het dagloon voor de WAO-uitkering geen rekening wordt gehouden met perioden waarin geen loon werd ontvangen, tenzij er sprake is van een uitzondering zoals hierboven beschreven.

Daarnaast is er de uitspraak van 3 oktober 2006 (ECLI:NL:CRVB:2006:AY9678), waarin de CRvB oordeelde dat het uitgangspunt van het meenemen van loonloze periodes een redelijke toepassing van de wetgeving is om te voorkomen dat werknemers benadeeld worden door tijdelijke onderbrekingen in hun loonhistorie.

Gevolgen voor de werknemer

Voor werknemers betekent dit dat zij zich bewust moeten zijn van de manier waarop hun uitkering wordt berekend en welke factoren van invloed kunnen zijn. Het is raadzaam om bij langdurige arbeidsongeschiktheid goed te documenteren welke loonperiodes relevant zijn en welke uitkeringen eventueel zijn ontvangen tijdens de referteperiode. Dit kan van invloed zijn op de uiteindelijke hoogte van de WAO-uitkering.

Conclusie

De berekening van de WAO-uitkering na 52 weken ziekte is gebaseerd op het dagloon, waarbij over het algemeen geen rekening wordt gehouden met loonloze periodes, tenzij er specifieke uitzonderingen van toepassing zijn. Jurisprudentie van de CRvB bevestigt dat dit beleid in lijn is met de wetgeving en bedoeld is om werknemers te beschermen tegen ongunstige berekeningen van hun uitkering. Werknemers dienen zich bewust te zijn van hun rechten en plichten en, indien nodig, juridisch advies in te winnen om een correcte berekening van hun uitkering te waarborgen.