Inleiding

Het onderwerp van privacy en vertrouwelijkheid in de context van de bedrijfsgezondheidszorg is van groot belang. Werknemers moeten erop kunnen vertrouwen dat hun persoonlijke gezondheidsinformatie beschermd wordt wanneer zij een bedrijfsarts raadplegen. Een veelgestelde vraag in dit verband is of een bedrijfsarts persoonlijke afspraken, zoals een open spreekuur, met datum en al, aan de werkgever mag doorgeven. Om deze vraag te beantwoorden, moeten we kijken naar relevante protocollen, vakliteratuur en jurisprudentie, met name die van de Centrale Raad van Beroep (CRvB).

Protocollen en Richtlijnen

Bij de beoordeling van deze vraag is het essentieel om de richtlijnen van de Nederlandse Vereniging voor Arbeids- en Bedrijfsgeneeskunde (NVAB) en de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG) in acht te nemen. De AVG stelt strikte eisen aan de verwerking van persoonsgegevens, waaronder gezondheidsgegevens, die als bijzondere categorie persoonsgegevens worden beschouwd.

Uitgangspunten AVG

• Persoonsgegevens mogen alleen worden verwerkt als daarvoor een wettelijke grondslag bestaat.
• De verwerking moet transparant gebeuren en de betrokkene moet geïnformeerd worden over welke gegevens worden verwerkt.
• Gegevens moeten adequaat, relevant en beperkt zijn tot wat noodzakelijk is voor de doeleinden waarvoor ze worden verwerkt.

De bedrijfsarts heeft een geheimhoudingsplicht. Deze plicht is vastgelegd in zowel de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (Wet BIG) als de AVG. De bedrijfsarts mag zonder toestemming van de werknemer geen medische gegevens delen met de werkgever. Dit omvat ook afspraken voor open spreekuren.

Vakliteratuur

De vakliteratuur benadrukt de belangrijke rol die vertrouwelijkheid speelt in de relatie tussen werknemer en bedrijfsarts. Vertrouwelijkheid is essentieel om ervoor te zorgen dat werknemers openlijk en eerlijk kunnen praten over hun gezondheidsproblemen zonder angst voor repercussies op de werkvloer.

In publicaties van de NVAB wordt benadrukt dat bedrijfsartsen zorgvuldig moeten omgaan met de informatie die zij delen met werkgevers. Informatieoverdracht moet beperkt blijven tot niet-medische gegevens die relevant zijn voor de werkhervatting of werkplekaanpassingen, zonder details over de medische situatie van de werknemer.

Jurisprudentie van de CRvB

De Centrale Raad van Beroep heeft in verschillende uitspraken de grenzen aangegeven van wat een bedrijfsarts met de werkgever mag delen. Een belangrijke uitspraak in dit verband is te vinden in CRvB 10-10-2012, ECLI:NL:CRVB:2012:BY9276. De CRvB benadrukte dat de werkgever alleen die informatie mag ontvangen die noodzakelijk is om zijn verplichtingen in het kader van de Wet verbetering poortwachter na te komen. Dit betekent dat details over de datum en het tijdstip van een afspraak bij de bedrijfsarts niet zonder meer aan de werkgever verstrekt mogen worden.

Conclusie

Op basis van de AVG, de richtlijnen van de NVAB, vakliteratuur en jurisprudentie van de CRvB, kan geconcludeerd worden dat een bedrijfsarts de datum en tijdstip van een persoonlijke afspraak, zoals een open spreekuur, niet aan de werkgever mag doorgeven zonder uitdrukkelijke toestemming van de werknemer. Dit zou in strijd zijn met het principe van minimale gegevensverwerking en de geheimhoudingsplicht van de arts. Werkgevers moeten zich beperken tot het ontvangen van informatie die strikt noodzakelijk is voor het nemen van maatregelen omtrent werkhervatting en re-integratie, zonder inbreuk te maken op de privacy van de werknemer.

Werknemers die twijfels hebben over de manier waarop hun gegevens worden verwerkt, kunnen dit aankaarten bij de bedrijfsarts of, indien nodig, een klacht indienen bij de Autoriteit Persoonsgegevens.