De Rol van de Arbeidsdeskundige bij de Inschatting van de IVA

Wanneer een verzekeringsarts tot de conclusie komt dat een werknemer in aanmerking komt voor een Inkomensvoorziening Volledig Arbeidsongeschikten (IVA), rijst de vraag of deze conclusie wordt overgenomen door de arbeidsdeskundige. Het proces van het toekennen van een IVA-uitkering is een complex samenspel tussen medische en arbeidsdeskundige beoordelingen. In deze uiteenzetting zal ik ingaan op de protocollen, vakliteratuur en relevante jurisprudentie die van toepassing zijn op deze situatie.

De Rol van de Verzekeringsarts

De verzekeringsarts speelt een cruciale rol in de beoordeling van de arbeids(on)geschiktheid van een werknemer. Volgens het Protocol Medisch Arbeidsongeschiktheidscriterium van het UWV, beoordeelt de verzekeringsarts of een werknemer duurzaam en volledig arbeidsongeschikt is. Dit betekent dat de werknemer voor minstens 80-100% arbeidsongeschikt moet zijn en dat er weinig tot geen kans is op herstel binnen de afzienbare toekomst.

De verzekeringsarts baseert zijn of haar beoordeling op medische gegevens, het verloop van de ziekte of aandoening en de verwachte ontwikkelingen. Indien de verzekeringsarts tot de conclusie komt dat de werknemer aan de criteria voor een IVA-uitkering voldoet, wordt dit advies vastgelegd in een medisch rapport.

De Rol van de Arbeidsdeskundige

Ook de arbeidsdeskundige heeft een belangrijke taak in het proces van het toekennen van een IVA-uitkering. De arbeidsdeskundige beoordeelt in hoeverre er nog mogelijkheden zijn voor de werknemer om te werken, rekening houdend met de beperkingen die door de verzekeringsarts zijn vastgesteld. Het is belangrijk om te benadrukken dat de arbeidsdeskundige een eigen, onafhankelijke beoordeling maakt. Dit betekent dat de arbeidsdeskundige niet automatisch de conclusie van de verzekeringsarts overneemt, maar een eigen afweging maakt.

Volgens het Arbeidsdeskundig Handboek van het UWV, moet de arbeidsdeskundige de Functionele Mogelijkheden Lijst (FML) in acht nemen die door de verzekeringsarts is opgesteld. De FML beschrijft de beperkingen van de werknemer en vormt de basis voor de arbeidsdeskundige beoordeling. De arbeidsdeskundige onderzoekt vervolgens of er nog restcapaciteit is voor arbeid en in welke mate deze benut kan worden op de arbeidsmarkt.

Jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep (CRvB)

De jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep (CRvB) biedt inzicht in hoe geschillen over IVA-beslissingen worden behandeld. In een belangrijke uitspraak (CRvB 18 juli 2018, ECLI:NL:CRVB:2018:2224) werd verduidelijkt dat de arbeidsdeskundige zijn of haar beoordeling moet baseren op de door de verzekeringsarts vastgestelde medische beperkingen. Echter, de arbeidsdeskundige heeft de bevoegdheid om te bepalen of en in hoeverre deze beperkingen leiden tot het volledig en duurzaam ontbreken van arbeidsvermogen.

In een andere uitspraak (CRvB 29 april 2015, ECLI:NL:CRVB:2015:1432) werd benadrukt dat het oordeel van de arbeidsdeskundige zorgvuldig moet worden gemotiveerd, vooral als er afwijkingen bestaan ten opzichte van het advies van de verzekeringsarts. Dit betekent dat de arbeidsdeskundige zijn of haar bevindingen goed moet onderbouwen, vooral wanneer er verschillen van inzicht zijn over de mate van arbeidsongeschiktheid.

Conclusie

Samenvattend is het duidelijk dat de arbeidsdeskundige niet automatisch de conclusie van de verzekeringsarts overneemt wanneer het gaat om de toekenning van een IVA-uitkering. Beide professionals hebben hun eigen expertise en verantwoordelijkheden binnen het beoordelingsproces. Terwijl de verzekeringsarts de medische beperkingen vaststelt, beoordeelt de arbeidsdeskundige de praktische impact van deze beperkingen op het arbeidsvermogen van de werknemer.

De samenwerking tussen de verzekeringsarts en de arbeidsdeskundige is essentieel om tot een goed onderbouwde beslissing te komen. Beide experts moeten hun bevindingen zorgvuldig documenteren en motiveren, vooral wanneer er sprake is van complexe of betwiste situaties. De jurisprudentie van de CRvB onderstreept het belang van een nauwkeurige en transparante afweging van alle relevante factoren.

In de praktijk betekent dit dat, hoewel de verzekeringsarts een belangrijke eerste stap zet in het beoordelen van de arbeidsongeschiktheid, de arbeidsdeskundige een cruciale rol speelt in het valideren en, indien nodig, nuanceren van deze beoordeling ten opzichte van de arbeidsmarktcontext. De uiteindelijke beslissing over de toekenning van een IVA-uitkering is daarmee een resultaat van een geïntegreerd proces waarin medische en arbeidsdeskundige inzichten samenkomen.