De Rol van de Arbeidsdeskundige bij een IVA-beoordeling

Wanneer een verzekeringsarts tot de conclusie komt dat een werknemer volledig en duurzaam arbeidsongeschikt is en in aanmerking komt voor een Inkomensvoorziening Volledig Arbeidsongeschikten (IVA), rijst de vraag welke rol de arbeidsdeskundige hierin nog kan spelen. Dit artikel richt zich op de taken en verantwoordelijkheden van de arbeidsdeskundige in dergelijke situaties, ondersteund door protocollen, vakliteratuur en jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep (CRvB).

De IVA-beoordeling: Een Overzicht

De IVA-regeling valt onder de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA) en is specifiek bedoeld voor werknemers die volledig en duurzaam arbeidsongeschikt zijn. De beoordeling of iemand in aanmerking komt voor een IVA-uitkering wordt in de eerste plaats gedaan door een verzekeringsarts. Deze beoordeelt de medische situatie van de werknemer en bepaalt in hoeverre er sprake is van volledige en duurzame arbeidsongeschiktheid.

Volgens het Schattingsbesluit arbeidsongeschiktheidswetten wordt iemand als “volledig arbeidsongeschikt” beschouwd wanneer hij of zij niet in staat is om meer dan 20% van het maatmaninkomen te verdienen. “Duurzaam” houdt in dat er geen of slechts een geringe kans is op herstel. Jurisprudentie, zoals CRvB 09-11-2010, LJN: BO3984, benadrukt dat deze beoordeling vooral een medische aangelegenheid is. Maar waar komt de arbeidsdeskundige dan in beeld?

De Rol van de Arbeidsdeskundige

Hoewel de medische beoordeling primair het domein is van de verzekeringsarts, heeft de arbeidsdeskundige nog steeds een belangrijke rol, zelfs in gevallen van een IVA-beoordeling. De arbeidsdeskundige richt zich op de functionele mogelijkheden van de werknemer binnen de arbeidsmarkt en kan bijdragen aan een completere beoordeling. Hier zijn enkele specifieke taken van de arbeidsdeskundige in dit proces:

• Verificatie van de Functionele Mogelijkheden: De arbeidsdeskundige kan de functionele mogelijkhedenlijst (FML) die door de verzekeringsarts is opgesteld, verifiëren. Dit houdt in dat de arbeidsdeskundige beoordeelt of de vastgestelde beperkingen realistisch zijn in de context van de arbeidsmarkt.
• Toetsing van Arbeidsmogelijkheden: Ook in situaties waar volledige en duurzame arbeidsongeschiktheid wordt aangenomen, kan de arbeidsdeskundige toch beoordelen of er niches of uitzonderingen zijn binnen de arbeidsmarkt waar de werknemer mogelijk nog kan functioneren. Dit kan relevant zijn voor eventuele toekomstige herbeoordelingen.
• Ondersteuning bij Re-integratie: Hoewel IVA per definitie gericht is op volledige en duurzame arbeidsongeschiktheid, kunnen er zich situaties voordoen waarin een herbeoordeling nodig is. De arbeidsdeskundige kan hierbij een rol spelen door begeleiding en advies te geven over re-integratiemogelijkheden en aanpassingen op de werkplek, voor zover deze relevant zijn.

Jurisprudentie en Praktijkervaring

Uit jurisprudentie blijkt dat de rol van de arbeidsdeskundige niet onderschat moet worden. In CRvB 27-09-2011, LJN: BT1995, bijvoorbeeld, werd benadrukt dat de integratie van medische en arbeidsdeskundige beoordelingen noodzakelijk is voor een evenwichtig oordeel. De arbeidsdeskundige kan waardevolle input geven die kan leiden tot een heroverweging van het oordeel van volledige en duurzame arbeidsongeschiktheid.

Vakliteratuur ondersteunt ook het belang van een multidisciplinaire benadering. Volgens “Arbeidsdeskundig Handboek” (2020) is de samenwerking tussen verzekeringsartsen en arbeidsdeskundigen cruciaal om tot een rechtvaardig en evenwichtig oordeel te komen. In gevallen waar de verzekeringsarts een IVA-status heeft voorgesteld, kan de arbeidsdeskundige aanvullende inzichten bieden die van invloed kunnen zijn op de uiteindelijke beslissing.

Conclusie

Hoewel de primaire beoordeling voor een IVA-uitkering in handen ligt van de verzekeringsarts, speelt de arbeidsdeskundige een essentiële ondersteunende rol. Door hun expertise toe te voegen aan het proces, kunnen arbeidsdeskundigen bijdragen aan een nauwkeuriger en evenwichtiger beoordeling van de arbeidsmogelijkheden van een werknemer. Dit kan niet alleen invloed hebben op de huidige beslissing, maar ook op eventuele toekomstige herbeoordelingen. Het is dus van belang dat de samenwerking tussen verzekeringsartsen en arbeidsdeskundigen optimaal benut wordt om te zorgen voor een eerlijke en complete beoordeling van arbeidsongeschiktheid.