Omgaan met niet-gewerkte uren na WIA-afkeuring van een medewerker

Wanneer een medewerker na twee jaar ziekte niet kan werken en een WIA-uitkering krijgt, rijst de vraag wat er met de niet-gewerkte uren moet gebeuren. Om dit effectief aan te pakken, is het essentieel om inzicht te hebben in relevante protocollen, vakliteratuur en jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep (CRvB). Deze kennis stelt werkgevers in staat om op een juridisch verantwoorde en ethische wijze met de situatie om te gaan.

1. Wettelijk kader en WIA-procedure

De Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA) is in het leven geroepen om werknemers die langdurig arbeidsongeschikt zijn te ondersteunen. Na een wachttijd van 104 weken, waarin de werkgever verplicht is om het loon van de zieke werknemer door te betalen, kan de werknemer in aanmerking komen voor een WIA-uitkering. Deze uitkering is bedoeld voor werknemers die als gevolg van ziekte of een handicap minder kunnen verdienen dan voorheen.

Volgens artikel 7:629 van het Burgerlijk Wetboek is de werkgever verplicht om gedurende de eerste twee ziektejaren ten minste 70% van het loon door te betalen. Na deze twee jaar kan een medewerker, indien hij meer dan 35% arbeidsongeschikt wordt bevonden, een WIA-uitkering aanvragen.

2. Beëindiging van het dienstverband

Nadat een werknemer voor de WIA is afgekeurd, kan de werkgever het dienstverband beëindigen. Dit kan op verschillende manieren, bijvoorbeeld via een ontslagvergunning van het UWV of via een beëindigingsovereenkomst. Het is cruciaal dat de werkgever hierbij zorgvuldig te werk gaat om juridische problemen te voorkomen.

De Centrale Raad van Beroep heeft in verschillende uitspraken benadrukt dat een werkgever aan zijn re-integratieverplichtingen moet hebben voldaan voordat er sprake kan zijn van beëindiging van het dienstverband. Zie bijvoorbeeld de uitspraak van de CRvB van 12 januari 2011, ECLI:NL:CRVB:2011:BP1600, waarin de Raad oordeelde dat een werkgever onvoldoende re-integratie-inspanningen had geleverd. Dit benadrukt het belang voor werkgevers om alle mogelijkheden voor re-integratie uit te putten.

3. Wat te doen met de niet-gewerkte uren?

Een van de belangrijkste vragen is wat er moet gebeuren met de uren die een medewerker vanwege arbeidsongeschiktheid niet heeft kunnen werken na de WIA-keuring. Het antwoord op deze vraag is afhankelijk van verschillende factoren, waaronder de afspraken in de arbeidsovereenkomst en eventuele cao-bepalingen.

• Verspilde uren: Formeel gezien zijn de niet-gewerkte uren in de periode dat de werknemer ziek was, al door de loondoorbetalingsplicht van de werkgever gedekt. Er zijn geen verdere verplichtingen om deze ‘uren’ op een andere wijze te compenseren, tenzij anders overeengekomen in de arbeidsovereenkomst of cao.
• Vakantie-uren: Het is belangrijk om te controleren hoe de vakantiedagen zijn opgebouwd tijdens de ziekteperiode. Op grond van artikel 7:634 BW bouwt de werknemer tijdens ziekte vakantiedagen op. Werkgevers moeten nagaan of deze dagen correct zijn toegekend en indien nodig afrekenen bij beëindiging van het dienstverband.
• Financiële compensatie: In sommige gevallen kan het zijn dat medewerkers recht hebben op een financiële compensatie voor de periode van niet-gewerkte uren, afhankelijk van de afspraken in de arbeidsovereenkomst of cao. Het is belangrijk om hier duidelijkheid over te verschaffen en dit schriftelijk vast te leggen.

4. Jurisprudentie en best practices

Het is raadzaam om bij twijfelgevallen te kijken naar jurisprudentie van de CRvB. Een goed begrip van eerdere uitspraken helpt om vergelijkbare situaties effectief aan te pakken. Daarnaast kunnen best practices uit de vakliteratuur inzicht bieden in hoe andere organisaties omgaan met vergelijkbare situaties.

Een voorbeeld van een relevante uitspraak is de eerder genoemde casus van 12 januari 2011 (ECLI:NL:CRVB:2011:BP1600), waarin de nadruk werd gelegd op het belang van de re-integratie-inspanningen van de werkgever. Daarnaast is de uitspraak van 15 mei 2013, ECLI:NL:CRVB:2013:CA0724, van belang, waarin de CRvB oordeelde over de toereikendheid van door de werkgever getroffen maatregelen ter bevordering van re-integratie.

5. Conclusie

Het omgaan met niet-gewerkte uren na een WIA-afkeuring vereist een zorgvuldige benadering. Werkgevers moeten ervoor zorgen dat ze hun wettelijke verplichtingen nakomen, met inachtneming van relevante wetgeving, cao-bepalingen en jurisprudentie. Het is van groot belang om alle re-integratiemogelijkheden te hebben onderzocht en correct te hebben afgehandeld voordat het dienstverband wordt beëindigd. Door zich te baseren op vakliteratuur en jurisprudentie, kunnen werkgevers effectief en ethisch verantwoord handelen in deze situaties.